24 nóvember 2008

Þegar ég verð sextug

Undarlegur hrollur læddist upp eftir bakinu á mér við lestur þessa ljóðs: 


Þjóðskörungur
leiddi þjóð sína
ódeigur
inn í árþúsund
nýrra vona, 
nýrra hugsjóna.
Heill sér þér Davíð
Hannesar jafni. 

Ljóðið er eftir Halldór Blöndal. Frumflutt í sextugsafmæli vinar hans Davíðs Oddssonar. Og ort til hans. Ekki eru það öfugmælin sem valda hrollinum heldur eitthvað annað sem tengist körlum sem of lengi hafa setið á valdastólum. Nú er ég komin á hættulegu kvenrembu-fínu-línuna mína og ætla því að láta staðar numið. 

En ég segi þó þetta: Þegar ég verð sextug þá vona ég sannarlega og innilega að Bryndís Ísfold, Sigríður Ingibjörg og aðrar stórvinkonur mínar úr pólitíkinni yrki ekki upphafið ljóð til mín og lesi upp í stórum sal fullum af fólki. (Heill sér þér Oddný, valdanna kyrja...)

Ég vona að við fáum okkur bara í glas og skellum okkur svo í karókí. 

3 ummæli:

Nafnlaus sagði...

Ég verð í klappliðinu og flissa með. Hvar í veröldinni fannstu annars þennan kveðskap?
kv
Sigurður Ásbjörnsson

Hallsteinn sagði...

Finnst nú dálítið fyndið að Halldór skuli jafna Davíð við Hannes. Hann á við Hólmstein, er það ekki?

Oddný Sturludóttir sagði...

Sæll Siggi

Ég fann hann á bloggsíðu Björns Inga Hrafnssonar. Það er linkur í færslunni.

Kæri Hallsteinn

Ég held hann eigi við H. Hafstein. Ég vona að hann eigi við H. Hafstein!