20 október 2008

Ég man þá tíð...

Það er eins og þessi texti sé margra ára gamall. En hann er þó bara síðan í júlí. Það mun líða langur tími þar til lofgreinar á borð við þessa birtast í erlendum blöðum.

Sumar voru nú reyndar að gera okkur gráhærða - sér í lagi þær sem fjölluðu um Íslendinga eins og við værum einfeldningar með mosa í naflanum og sérviskulegar matarvenjur.

Kunningi minn skrifaði BA-ritgerð um álfatrú og vegagerð fyrir hartnær áratug.
Hann fær (fékk) ennþá viðtalsbeiðnir við evrópska og ameríska fjölmiðla - og þá sem álfasérfræðingur.

Greinin er hræðilega væmin en það er þó eitthvað sjarmerandi við þessa staðhæfingu:

If butterfly wings made a sound, the fluttering would sound like the lovely Icelandic language.

2 ummæli:

Friðjón sagði...

Hér er önnur sem er ekki síður útrunnin:
No wonder Iceland has the happiest people on earth

Oddný Sturludóttir sagði...

ha, ha - góður. Ég fer þó ekki ofan af því að Ísland er besti staður í heimi þegar kemur að afslöppuðum viðhorfum landans til fjölskrúðugra fjölskyldusamsetninga og einstæðra foreldra. Sá kúltúr tengist ekki góðærinu sérstaklega og breytist vonandi ekki í harðærinu.