23 dagar

Á 23 dögum hefur ríkisstjórnin áorkað ýmsu, eins og lesa má um hér.

Og það dylst engum að verkstjórnarvaldið er skýrara og upplýsingagjöfin betri og markvissari.

Áfram veginn.

Að* gefnu tilefni

og í ljósi niðurlags þessarar fréttar er gott að árétta eftirfarandi:

Eftir umræður á fundi fulltrúaráðsins í gær var ákveðið að taka út ákvæði sem vinnuhópur á vegum fulltrúaráðsins hafði smíðað. Það kvað á um að kjósendur í prófkjöri skyldu velja jafn margar konur og karla - en í ákvæðinu fólst ekki innbyrðis kynjakvóti. Hámarksfjöldi frambjóðenda sem velja má er 8.

Að mati meirihluta fundargesta hindraði þetta ákvæði framgöngu kvenna í Reykjavík því nú lítur út fyrir að fjórar sitjandi þingkonur bjóði sig fram aftur - þar af sitjandi formaður og tveir ráðherrar. Ákvæðið hefði því líklega heft framgang kvenna í Reykjavík sem getur ekki verið jákvæð þróun í flokki sem kennir sig við kvenfrelsi.

Samkvæmt tillögu sem nokkrir meðlimir fulltrúaráðs, þ.á.m. velþekktar baráttukonur fyrir jafnrétti, lögðu fram var því ákvæðið tekið út en samþykkt með miklum meirihluta að uppstillingarnefnd liti til kvenfrelsissjónarmiða og þeirrar nauðsynjar að fjölga þurfi konum á þingi - ekki fækka.

*Aldrei get ég verið viss um hvort forsetningin að eða af á betur við í þessu samhengi. Áhugasamir geta kíkt á síðu Vísindavefsins til að fá úr því skorið.

Skilanefndir

Ég hlustaði á stefnuræðu forsætisráðherra í gær sem og aðrar ræður þingmanna. Stefnuræða forsætisráðherra stóð upp úr. Hvatning, hreinskilni og engin tæpitunga.

Rauður þráður í ræðum félagshyggjufólks á Alþingi var sá ljóti viðskilnaður sem Sjálfstæðismenn bera að mestu leyti ábyrgð á.

Jóhanna lagði áherslu á að nú sæti bráðabirgðastjórn sem myndi einbeita sér að fáum en mikilvægum verkefnum til að reisa við mikilvægar stofnanir og innviði samfélagsins.

Þessarar stjórnar verður minnst fyrir hugrekki.

Það getur nefnilega ekki hver sem er setið í skilanefnd Sjálfstæðisflokksins.

Félagshyggja, velferð & jafnrétti

Ég er stolt af flokknum mínum að hafa staðið upp í hárinu á Sjálfstæðisflokknum. Ég var 15 ára gömul þegar Sjálfstæðisflokkurinn hóf óslitna 17 ára valdasetu sína og það er óhætt að segja að langlundargeð gagnvart hugmyndafræði hans og vinnubrögðum var gjörsamlega á þrotum. 

Jóhanna er glæsilegur fulltrúi félagslegra hugsjóna og baráttujaxl þegar kemur að því að verja velferðarkerfið. Húsnæðismálin þekkir hún betur en allflestir aðrir og réttsýni og heiðarleiki einkenna hana öðrum fremur. Jóhanna er jafnréttissinni, það hefur hún sýnt og sannað í verkum sínum.

Og í dag höfum við eignast fyrsta kvenkyns forsætisráðherrann og kynjahlutfall í ríkisstjórninni er jafnt. Það skiptir máli. Ég vona að 15 ára gamlar stúlkur og drengir megi lifa við þann veruleika næsta áratuginn, og alla sína tíð. 

Ég óska ríkisstjórninni, sérstaklega nýju ráðherrunum alls hins besta í krefjandi verkefnum. 

Okkur öllum óska ég til hamingju með nýja, endurnýjaða stjórn. Kröfur þjóðarinnar um breytingar, uppstokkun og aðallega kosningar í vor skiluðu sér í nýrri ríkisstjórn. 

Framundan er ótrúlegt tækifæri fyrir félagshyggjufólk á Íslandi að starfa saman og sanna sig fyrir þjóðinni. Takist þeim það verður langt í að frjálshyggjuöflin nái völdum á Íslandi á nýjan leik. 

,,Lengi má manninn reyna"

Sagði Þórunn Sveinbjarnardóttir í dag. Eftir linnulausar en jafnframt árangurslausar kröfur Samfylkingarfólks um nauðsynlega tiltekt innan stjórnkerfisins var stjórnarsamstarfinu slitið. 

Sjálfstæðisflokkurinn var ekki tilbúinn til þess að taka þátt í nauðsynlegri hreingerningu sem skapað hefði traust á alþjóðavettvangi, hvað þá ná sátt við þjóðina og endurvekja trú almennings á Alþingi. 

Þeim þykir vænna um gamla foringjann sinn en ofangreinda hluti.

Afsögn Björgvins skapaði mikinn þrýsting og er lofsvert nýmæli í íslenskum stjórnmálum. Björgvin er maður að meiri - en Sjálfstæðisflokkurinn skilaði auðu. Og aftur var spurt: 

Hvernig getur efnahagskerfi þjóðar hrunið án þess að einhver axli ábyrgð? 

Tiltekt og hreingerning. Það voru kröfurnar.

Enda er þessi bylting kennd við búsáhöld.

Afsagnir

Það var og. Ég get ekki annað en fagnað því að Björgvin segi af sér enda hef ég í langan tíma sagt að það verði hann að gera. En mikið ósköp er þetta seint í rassinn gripið. Í kjölfarið hlýtur yfirstjórn og forstjóri Fjármálaeftirlits að fara og er það vel.

Nú beinast spjótin að Seðlabankanum, það verður aldrei hægt að halda áfram stjórnarsamstarfinu án þess að nauðsynlegar breytingar verði gerðar þar. Það verður að ná sátt við íslenska þjóð - reiðin, vantrúin og skortur á trausti myndar djúpa og víða gjá milli þings og þjóðar.

Björgvin axlar hér pólitíska ábyrgð sem er nýlunda í íslenskum stjórnmálum. Megi þetta verða fyrsta skrefið að alvöru siðbót og lýðræðislegum umbótum.

Þá er það arftaki Björgvins og ég held að það hljóti að verða varaformaðurinn okkar. Nógu snúið hefur það verið síðustu vikur og mánuði að varaformaðurinn sé fjarri ríkisstjórnarborðinu.

Bætt við klukkan rúmlega 17 -

Aldrei hef ég lastað störf Björgvins heldur þvert á móti talið hann standa sig afar vel við nær ómanneskjulega erfiðar aðstæður. Þegar ég hef talað fyrir afsögn hans er ég að vísa til pólitískrar ábyrgðar hans, sem er ekki það sama og persónuleg ábyrgð. Birgir Hermannsson lýsir því ágætlega hér. Björgvin hefur tekið lofsvert frumkvæði en ég er þó enn á þeirri skoðun að mitt fólk á Alþingi hefði þurft að taka slíkt frumkvæði mun fyrr. Íslenska þjóðin kallar eftir því - og hefur gert í rúmlega 100 daga, á hverjum degi.

Skúli Helgason skrifar hreint út sagt frábæran pistil á heimasíðu Samfylkingarinnar í dag sem ég hvet alla til að lesa.

Enginn er ómissandi

Stjórnarsamstarfinu er lokið. Undir þetta hljóta allir landsmenn að taka. Geir og Ingibjörg Sólrún hafa sagt að nauðsynlegt væri að ljúka mest áríðandi björgunaraðgerðunum - fyrst.

Nú er þeim lokið.

Nú þarf að taka til við uppbyggingu nýs samfélags. Og þá getur valdaflokkur sem setið hefur við stjórn landsins í 17 ár og vaktað hvern krók og kima, sett sitt fólk í stöður og fyrirtæki, ráðið Seðlabankastjóra pólitískt, framfylgt peningamálstefnu sem keyrt hefur þjóðina í þrot - hann getur ekki setið lengur. Hann verður að stíga til hliðar. Hann verður að vera í stjórnarandstöðu, ekki stjórn. Hann nýtur ekki trausts.

Við þurfum að kjósa. Samfylkingin þarf að taka sig saman í andlitinu og horfa í eigin barm. Samfylkingin þarf að endurnýja umboð sitt. Við þurfum að gefa nýjum flokkum tækifæri til að bjóða fram, við þurfum að gefa nýju fólki tækifæri til að sækja umboð sitt til þjóðarinnar innan raða gömlu flokkanna.

Það er enginn ómissandi í pólitík. Þeir sem eru á annarri skoðun eiga alls ekki að vera í pólitík - svo einfalt er það.

Við þurfum nýja stjórnarskrá. Við þurfum afsagnir embættismanna, alvöru uppgjör við fortíðina og spillinguna. Jafnvel nýtt kosningakerfi, nýtt lýðveldi.

Eftir hverju bíðum við?

Í kvöld stendur Samfylkingarfélagið í Reykjavík fyrir opnum fundi í Þjóðleikhúskjallaranum klukkan 20.30. Umræðuefnið er eldfimt: ,,Stjórnarsamstarfið".

Innan flokksins er gríðarleg óánægja - þráin eftir lýðræðislegum umbótum, breytingum og endurnýjuðu umboði er heit. Í kvöld mun hinn almenni flokksmaður segja sína skoðun og á hana verður forystan að hlusta.