Verðmætin í leikskólunum

Á því kjörtímabili sem senn er á enda, hef ég unnið mikið að mennta- og æskulýðsmálum, enda málefni barna og ungmenna mér hugleikin. Leikskólamálin eru þar á meðal en ég sit sem fulltrúi Samfylkingarinnar í leikskólaráði Reykjavíkurborgar.
Hér eru vangaveltur mínar um þann dýrmæta mannauð sem við eigum í leikskólakennurunum okkar og þá miklu alúð sem þeir leggja í störf sín, og verðmætin sem liggja í vináttuböndunum og væntumþykjunni sem myndast á milli starfsfólks leikskólanna og barnanna.
Þá er hér nýlegt viðtal úr fréttum Ríkisútvarpsins, þar sem fjallað er um niðurskurðarhugmyndir á leikskólum borgarinnar, sem ég tel gagnrýniverðar. Hér þarf að huga að þeim miklu verðmætum sem búa í starfsfólki leikskólanna og velta því fyrir sér hvernig þau verða best varðveitt, þrátt fyrir þá erfiðu tíma sem nú eru uppi í rekstri sveitarfélaganna. Það er jú ljóst að við þurfum að sýna ráðdeild í rekstrinum, en við verðum að spara á réttu stöðunum.

Kraftmikill stuðningur

Kær samstarfsmaður minn í menntamálum í borginni, Ásgeir Beinteinsson, kom, sá og sigraði á opnun kosninga- og menningarmiðstöðvar minnar síðastliðinn laugardag. Þar flutti hann stuðningsyfirlýsingu við framboð mitt af miklum krafti. Gefum Ásgeiri orðið:

Oddný

Ágætu samherjar, baráttukonunnar Oddnýjar Sturludóttur

Ég legg orð í eyru ykkar svo þau megi renna í hjörtun til styrkingar áformum okkar að Oddný verði í öðru sæti á lista Samfylkingarinnar í vor.

Nafn hennar dugar eitt sem umsögn, frásögn um afrek og baráttusöngur. Ég segi því ODDNÝ, OOOODDDNÝ, ODDNÝÝÝ, ODD.......NÝ. Hún setur mörg mál á oddinn. Ég veit hvernig hún stóð sig í skólamálum, landnemamálum og félagsmálum. Það blésu vindar bjartsýni þegar Oddný var formaður menntaráðs Reykjavíkur því að hún talaði af skynsemi og tilfinningu. Málefni nýbúa verða málefni allra í meðförum hennar. Aldrei kom ég að tómum kofanum þegar halda átti miðvikudagsfund en hún vildi fjölbreytni, samræðu og nýja nálgun. Hún vildi ekki þessa einstefnumiðluðu fyrirlestra og gamaldags umræður í sal.

Það er ekki ónýtt fyrir þessa að því að manni finnst stundum þurru og krefjandi pólitík að vera hlý manneskja. Maður óttast að pólitíkin geri hlýjar, góðar og gegnar manneskjur að kuldaverum. Stundum finnst manni að á milli mannheima og stjórnmálaheima sé ein Helvítisgjá sem umbreytir þeim sem komast yfir. Ég hef ekki séð það líkamnast í Oddnýju. Hún er Ronjan sem sættir þessa heima og brúar Helvítisgjána fyrir okkur hin til að komast yfir svo að heimurinn verði betri. Með henni þá mun jafn-réttlætið sigra.

Hún er hlýleg og óspör á vangaveltur með kossi þegar hún heilsar fólki. Feimnir eldri karlar eiga stundum erfitt með þetta, verandi fastir í hjólfari tímans sem heldur þeim fornum og fjarlægum. Slíkir karlar sem þó vilja sýna tilfinningalega heilsun þeir óttast höfuðáverka, af því að þeir vita aldei hvoru megin vangaveltan á að byrja. Þeir eru öruggari í vangaveltum með orðum. Þannig rífur hún alla með persónutöfrum sínum inn í nýja tíma. Hvílíkir tíma og hvílíkir nauðsynjatímar fyrir oddnýtt fólk.

Vegna reynslu minnar og kunningskapar og náinna kynna af Oddnýju Sturludóttur þá treysti ég henni til allra þeirra verka sem hún treystir sér til að takast á við. Það er mér því sönn ánægja að lýsa því yfir að ég er trúr og sannur stuðningsmaður.

ODDNÝ ---------- ODD.......NÝ

Með baráttukveðju,
Ásgeir Beinteinsson

Líf og fjör í prófkjöri

Líf frambjóðandans er fjölbreytt og skemmtilegt. Undanfarna daga hef ég hitt fjöldann allan af skemmtilegu fólki, rætt við það um allt á milli himins og jarðar, hringt og heimsótt og notið samvista með frábærum stuðningsmönnum. Á næstu dögum ætla nokkrir gestir að stinga niður penna hér á blogginu mínu í tilefni af prófkjörinu, auk þess sem ég ætla að rifja upp nokkur mál frá kjörtímabilinu sem er senn á enda, því fyrsta hjá mér, einstaklega lærdómsríku og spennandi.

Heilahristingur

Í morgun opnaði ég heimasíðu í Borgarbókasafninu í Gerðubergi. Heimasíðan er afrakstur samstarfsverkefnis Reykjavíkurdeildar Rauða Krossins og Borgarbókasafns sem snýr að heimanámsaðstoð fyrir börn og ungmenni, ekki síst af erlendum uppruna. Það er Kristín R. Vilhjálmsdóttir verkefnisstjóri hins Fljúgandi Teppis í Borgarbókasafninu sem á veg og vanda af verkefninu sem hefur gefist mjög vel. Heimasíðan heitir heilahristingur og hér er tengill á hana.

Samstarf stofnanna úti í hverfum borgarinnar sannar sig alltaf. Því er sorglegt að sjá hvað sitjandi meirihluti hefur fært starfsemi borgarinnar meira í átt til miðstýringar. Þjónusta sem miðast út frá þörfum hvers hverfis fyrir sig er alltaf betri en sú sem stýrt er miðlægt.

Atvinnumálahópurinn sem ég leiði leiddi seint á síðasta ári saman fjölmargar stofnanir í Breiðholti. Markmiðið var að hugsa upp verkefni og leiðir til að mæta atvinnulausum ungmennum í Breiðholti. Frómt frá sagt hefur hugmyndin vaxið afar hratt og er það ekki síst því að þakka að það er algjörlega hugsað út frá þörfum hverfisins, á vettvangi íbúanna.

Vonandi sjáum við það fara af stað hið fyrsta.

Fyrir Reykjavík

Ég gef kost á mér í 2. sætið á lista Samfylkingarinnar í Reykjavík. Síðastliðin fjögur ár hef ég helgað mig mennta-, frístunda-, menningar- og atvinnumálum. Ég leiði m.a. starf atvinnumálahóps borgarstjórnar þar sem fjöldi verkefna er kominn af stað til að sporna gegn neikvæðum afleiðingum atvinnuleysis fyrir íbúa Reykjavíkur.

Hlutverk Reykjavíkurborgar við mótun lýðræðislegs og manneskjulegs samfélags á Íslandi er stórt. Samfélagsleg ábyrgð borgarinnar í atvinnumálum, forystuhlutverk á sviðum menningar og ferðamennsku og framúrskarandi mennta- og frístundastofnanir varða veginn til framtíðar. Ekkert barn né ungmenni má líða fyrir vanhæfi frjálshyggjustjórna síðustu áratuga. Jöfn tækifæri allra barna, óháð uppruna og efnahag, eiga að vera aðall Reykjavíkur og velferð allra borgarbúa á að leiða forgangsröðun við meðferð fjármuna.

Áfram verður að byggja upp þjónustu við Reykvíkinga í öllum hverfum borgarinnar og vinna gegn þeirri miðstýringu sem einkennt hefur sitjandi valdhafa. Markmið Samfylkingarinnar er kosningasigur og leiðtogahlutverk við stjórn borgarinnar á næstu árum. Forysta okkar mun tryggja ábyrga meðferð fjármuna, skilning á þörfum fjölskyldna og metnað í þjónustu við borgarbúa.

Ég þakka öllum þeim fjölmörgu sem hafa síðustu vikur og mánuði hvatt mig til áframhaldandi starfa fyrir Reykvíkinga.

Allt í himnalagi

Undanfarið hefur Morgunblaðið birt vandaðar greiningar um hagræðingu á öllum skólastigum. Það er engum ljúft að skera niður til skólamála. Það er grátlegt að í upphafi efnahagsþrenginganna hafi meirihlutinn í Reykjavík ekki séð tækifæri í því að kalla alla að borðinu og ná samhljóm og sátt um breytingar. Breytingar sem geta bætt skólana okkar; fyrir börnin og nám þeirra, sem og fyrir starfsfólkið. Sumar breytinganna gætu leitt til meira samstarfs og innihaldsríkari skóladags fyrir börnin okkar. En það getur líka verið notalegt að neita að horfast í augu við staðreyndir. Það getur verið freistandi að vísa óráðstöfuðum niðurskurði í fangið á skólastjórum og segja: ,,Þá er komið að ykkur að bretta upp ermar og hagræða“. Það heitir að vísa frá sér pólitískri ábyrgð. Það getur verið lokkandi að halda því blákalt fram að þrátt fyrir niðurskurð á leikskólasviði muni það engin áhrif hafa á leikskólastarfið, eins og formaður leikskólaráðs hélt fram í fréttatíma.

Í viðtali í Morgunblaðinu síðastliðinn föstudag gerir borgarstjóri lítið úr niðurskurði til skólamála, segir óþarft að hafa áhyggjur, börn og foreldrar munu varla finna fyrir niðurskurðinum. Ég spyr einfaldlega: hvernig geta borgarstjóri og formaður leikskólaráðs haldið slíku fram? Hefur helmingur borgarstjórnar verið staddur í öðrum heimi síðastliðna 18 mánuði? Frá hruni bankanna hafa leikskólar borgarinnar gert tvær fjárhagsáætlanir sem mæla fyrir um niðurskurð upp á 7-800 milljónir króna í sínum rekstri. Uppsöfnuð hagræðing á grunnskólana frá sama tíma er gríðarleg og þær tvær fjárhagsáætlanir sem samþykktar hafa verið fyrir menntasvið gera ráð fyrir niðurskurði upp á 2,5 milljarð með verðbólguáhrifum. Niðurskurður til tónlistarskóla er enn meiri í prósentum talið og má hafa verulegar áhyggjur af neikvæðum afleiðingum þess á þeirra góðu starfsemi. Bannað að tala um kreppuVerðbólguáhrifin horfist borgarstjóri reyndar ekki í augu við - enda er verðbólga neikvætt fyrirbæri. Svið borgarinnar takast því á við dulda hagræðingarkröfu upp á fleiri hundruðir milljóna, en um það er ekki talað.

Það er heldur ekki talað um ástæður þess að Reykjavík þarf að ráðast í svo róttækar hagræðingaraðgerðir. Aldrei er talað um það að borgarstjóri var innsti koppur í búri þeirra sem véluðu um einkavæðingu bankanna, jafn óskynsamlega og raun ber vitni. Ekki sleppur út orð um nauðsyn endurskoðunar á hugmyndafræði eða uppgjörs við fortíðina. Ekki einu sinni imprað á því að reikningurinn sem sendur er til allra borgarstofnanna er á kostnað þess flokks sem stjórnar í Reykjavík. Upp með sparibrosið, allt í himnalagi hér. Gleggst kom í ljós hin kúgandi þöggun þegar borgarfulltrúar meirihlutans skipuðu embættismönnum leikskólasviðs að skipa leikskólastjórum að rífa niður plaköt sem foreldrar leikskólabarna höfðu hengt upp í fataklefum barna með upplýsingum um boðaða hagræðingu. Og leikskólastjórum var einnig bannað að ræða niðurskurð í skólunum. Enda er það óttalega neikvætt tal.

Þegar fjárhagsáætlun Menntasviðs var lögð fyrir menntaráð benti greinarhöfundur á þá augljósu staðreynd að í henni var gert ráð fyrir styttingu skóladagsins sem þýðir einfaldlega: minni kennsla og uppsagnir starfsfólks. Niðurskurðarkrafan var lækkuð í kjölfarið en hún hvarf ekki. Hún er ennþá há og þögnin sem umlykur afleiðingar hennar er hávær. Það hefur ekki jákvæð áhrif á skólastarf í Reykjavíkurborg að borgarstjórinn tali í óraunsæjum frösum sem standast enga skoðun. Það eru óskýr skilaboð út í skólasamfélagið, til foreldra og starfsfólks. Reykvíkingar þurfa ekki á því að halda.

Engin áhrif?

Það þarf kjark til að takast á við miklar breytingar á öllu rekstrarumhverfi borgarstofnanna og viðurkenna að framlínuþjónustan muni finna fyrir þeim breytingum. Verkefni stjórnvalda á niðurskurðartímum er að skilja og skynja hættumerkin, aðlaga þjónustuna og vera vakandi fyrir áhrifum hagræðingar. Borgarfulltrúar verða að þekkja þjónustu borgarinnar og skilja veruleikann og hið daglega líf. Mikilvægast er að koma auga á hætturnar sem geta skapast þegar börn falla útbyrðis og gæði skólastarfs rýrna – og grípa til aðgerða.

En líklegast er borgarstjóri ekki með slíka aðgerðaráætlun. Enda er allt í himnalagi hjá borgarstjóra. Engin kreppa, hvað þá verðbólga og nokkurra milljarða króna niðurskurður til skólamála hefur líklegast alls engin áhrif á skólastarf.

Greinin birtist í Morgunblaðinu á aðfangadag 2009